Amersfoort, een rustig, klein provinciestadje, zo sprak men over de stad aan de Eem in de 19^e eeuw. Een stad met een veelheid aan kleine middenstanders. Misschien juist dat is het behoud van de binnenstad geweest. Er was geen geld om al te drastische verbouwingen aan winkelpanden te doen uitvoeren en toen het geld er langzaam wél kwam waren de monumenten beschermers er ook. Van deze groep is bekend dat zij zeer alert waren en sloop verhinderde door panden te huren of te kopen. Amersfoort door de eeuwen heen met wisselende industrieën van tabak, wol en laken, glas en aardewerk, bier, brood en koek, zeep, en in de latere jaren metaal en installatie bedrijven, conserven en vleeswaren, geur en smaakstoffen, sigaren en de HIJS (spoorweg materiaal).

Was Amersfoort in 1850 nog een arm provinciestadje van amper één kilometer doorsnee, in 1920 was het een middelgrote gemeente met grootschalige industrieën, nieuwe buiten wijken en een inwoner aantal van boven de 30.000. Nu gegroeid naar 130.000, maar gebleven een Stad met een Hart. Een stad waar de Reformatie moeilijk op gang kwam, waar men leerde leven met Godsdiensten naast elkaar. Een stad nu, met een bloeiend verenigingsleven, met een keur aan festivals, waar ze misschien iets te klein voor is. Een zeer grote kerkelijke variatie. Een horeca die zoekende is naar nieuwe uitdagingen. Liep Amersfoort in 1602 haar Universiteit mis (wegens bezwaren uit Leiden),nu heeft de stad H.B.O. opleidingen in vele soorten. Een stad die om haar architectuur, haar monumenten, haar geschiedenis en de vindplaatsen hiervan, het waard is bezocht te worden.